In een redactioneel conferentie workshop die ik onlangs een jonge schrijver vroeg, waarom doet zo veel in hun artikelen aan zelfstandige naamwoorden, en vaak, in het bijzonder met die van de Substantivierungskiste. In haar praktijk was volledige artikel in de voorkant van woorden als "Start", "light" of "energie".

Ze gaf me een ontwapenend eerlijk antwoord: "Ik denk dat klinkt nogal slim."

Wanneer je leest in boeken, kranten en websites dan ik onlangs gemerkt dat met dit advies, ook onder professionals waarschijnlijk niet alleen in deze. Aangezien onze Duitstalige pausen dus nog steeds worstelen zo veel - alle oproepen naar het nominale stijl te kunnen bieden op straffe lijken vergeefs. In een boek over Web 2.0, bijvoorbeeld, de auteur formuleert de volgende zin:

Maar in het sociale netwerk (sic) is er veel meer: ​​het houdt een aanzienlijk potentieel om de interactie met lezers, luisteraars en kijkers te verbeteren, interne informatie en communicatie en de samenwerking, communicatie en kennis te verbeteren, de redactie en mediabedrijven.

Wat?

Naar mijn mening het klinkt hoogdravend overbodig. Het fundamentele probleem met zinnen van dit soort is dat ze de lezer te sturen in het abstracte, ze verduisteren de betekenis. De auteur heeft bij het schrijven van - wellicht - maar iets concreets in gedachten had, de 14 zelfstandige naamwoorden die in de tweede set, maar helaas passen de look. Hoewel ik natuurlijk niet in detail weten wat er precies de auteur bedoelde te zeggen met zijn straf, kon hij niet meer duidelijk hebben gezegd. Zoiets als dit:

Maar in het sociale netwerk is er veel meer mogelijkheden: het stimuleert de lezers, luisteraars en kijkers om deel te nemen. Het versterkt en versnelt de wederzijdse informatie tussen collega's op de redactie. En het kan elke medewerker op elk gewenst moment precies toegang tot de informatie die op dat moment nodig is.

Klinkt echt dom nu, deze versie is dan de oorspronkelijke zin? Ik denk het niet.

Mijn tip: In elke schrijven gereedschapskist is een hamer om onnodige zelfstandige naamwoorden te breken.

Wanneer wilt te veel zelfstandige naamwoorden te stelen in een zin, neem deze hamer in mijn hand en sloeg haar op het niet nodig voor elk zelfstandig naamwoord. Fixed! En vergeet niet: Boven alle afgeleide zelfstandige naamwoorden zijn een verschrikking, want ze zijn niets meer dan gevangenissen voor fris en vrolijk werkwoorden.

In "energie" bijvoorbeeld, bevatten "creëren" het werkwoord "run" in "Start" zou kunnen "overwegen" in "overwegen" een. Dus ze de Substantivierungsmauern slaan, je te bevrijden van de werkwoorden uit hun cellen en nemen het in hun sets. U zult zien: hoe minder zelfstandige naamwoorden worden gebruikt, hoe meer effect de zinnen. Of het klinkt nu nog slimmer als ik geformuleerd: het verminderen van het aantal zelfstandige naamwoorden in de zin structuur vereist een regelmatige toelichting met betrekking tot de verklaring worden overgebracht in een zin?